hiiçç

dinlemeden uyumayın: la berceuse

Wed, 04 Nov 2009 22:17:00 +0200

dinliyorum dinliyorum dinlemeye doyamıyorum. süper ötesi bir ninni.

hayet ayad & mitzu - la berceuse

http://www.youtube.com/watch?v=b5xV_-0WQbo

http://www.imeem.com/people/SYeQsg/music/UWafp54v/hayet-ayad-mitzu-la-berceuse/.. ( devamı )

fileler içinde satılan naylon toplar

Thu, 24 Sep 2009 20:09:00 +0300

bizim çocukluğumuzda bahar gelip ağaçlar yeşillenmeye, kuşlar cıvıldaşmaya başladı mı bakkalların kırtasiyelerin önü de renklenir filelerin içinde renk renk naylon toplar satılırdı. bir üzüm salkımı gibi kapı önüne asılırdı bu top yumakları. havaların ısınmasını fırsat bilen çocuklar eğer evdekilerden para alabilmişse soluğu doğruca bakkalda alır, hem kendisini eğlendirecek bir oyun aracı hem de ona arkadaşları arasında statü kazandıracak bir oyuncak alırdı. yani naylon top. çünkü topu olan biri herkesin oyuna dahil etmek istediği ve biraz da yalakalandığı bir insandır. top kiminse kuralları o koyar çünkü.

o top yumağından en güzeli en dayanıklısı seçilir. bu seçim işi önemlidir yamuk olmayacak, havası iyi olacak, çok hafif olmayacak (ki uçmasın) vs vs. bu yüzden abi ya da abla ile gidilir genlde topu almaya. kimi toplar bir iki oyun ancak dayanırken kimi toplar dayanıklı çıkar bir sonraki yazı görürdü. böyle bir top seçebilirseniz şanslıydınız. sonunda beğenilen top alınır ve üzerindeki file yırtılır. o topun kendine has bir kokusu vardır. o koku şöyle bir içe çekilir. sonra top koltuğunuzun altında muzaffer bir kumandan edasıyla arkadaşların yanına gidilir. aa top hadi oynayalım çığlıkları eşliğinde topun sahibi oyunu kurar. yakantop, voleybol, futbol, tombik, istop, toplu saklambaç vs oynanır. ta ki akşam ezanı okunup hava iyice kararana, anneler çocuklarını "hadi eve" diye çağırana kadar.
.. ( devamı )

bize ait bir medeniyet inşası

Mon, 07 Sep 2009 14:24:00 +0300

kendi değerlerimize kültürümüze ve inançlarımıza uygun bir medeniyet inşa etmek. içinde bulunuduğumuz medeniyet ile kültür ve inançlarımızın getirdiği gereklilikler arasında kan uyuşmazlığı var. bugün yaşadığımız problemlerin bir çoğunun ana kaynağı da bu. bizden olmayan bir medeniyete entegre olmaya çalışıyoruz. bu da beraberinde aksaklıkları getiriyor, eleştirdiğimiz bir çok arada kalmışlıkların yaşanmasına sebebiyet veriyor. sadettin öktem bayramları tatil gibi değerlendirenlerin eleştirilmesi hakkında bu insanlara farklı bir seçenek sunulmadığına 365 gün çalışan insanın eline geçen ilk fırsatı tatil olarak değerlendirmesinin normal olduğuna değinmişti ve bugün çalışma sistemimizden iş ahlakımıza, bindiğimiz arabaların dizaynından kullandığımız kavramlara kadar hayatımızdaki hemen herşeyin bize ait olmayan bir medeniyetin ürünü olduğunu söylemişti ki çok haklıydı. bugün zihin altyapılarımız bile bizim kültürümüze inançlarımıza ters kodlarla dolu. kendimize ait bir meseleyi bile batı diliyle tartışıyoruz. bize ait bir internet kültürümüz bile yok. batı bir şeyi icat ederken kendi kültürüne uygun olarak icat ediyor onu. biz o buluşu aldığımızda bunu kendi kültür kodlarımıza uydurma sorunu yaşıyoruz. aslında bu sorunu yaşamıyoruz çünkü onu öylece alıyoruz. bu da bize ait estetik anlayışın ve bize ait değerlerin yara almasına yol açıyor. bir medeniyet inşası dediğimiz şey yediğimiz yiyeceklerden yaptığımız binaların mimarisine, konuştuğumuz dilden evimizin dizaynına, trafikten çalışma şartlarına, sanattan edebiyata kadar her şeyin kendi inanç ve kültür anlayışımızla uyuşması demek. ve bunun yapılması elzem. aksi takdirde bugün yaşanılan problemler bir çığ gibi b&uum.. ( devamı )

26 yıl önce vefat eden üstadın anısına...

Mon, 25 May 2009 23:34:00 +0300

Bugün Üstad Necip Fazıl'ın ölüm yıldönümü. Bu vesile ile üstadın hayatından iki küçük anektod aktarıp bu yazıyı okuyanlardan üstadın ruhu için birer fatiha istiyorum.

**************
Selma'ya ait bir hatıram sonra sonra beni yakacak hale geldi:

Büyük babamdan kıpkızıl bir lira çeyreği kopardığım bir gün, onu Selma'ya göstermiştim. Yavrucağın elinde ısırılmış, mini mini dişlerinin izini taşıyan bir elma vardı. Lira çeyreği o kadar hoşuna gitmişti ki, o ebediyen mahzun, yahut hüzün ebediyetiyle dolu gözlerini bana dikmişti de:

filistinli çocuk...

Fri, 09 Jan 2009 21:40:00 +0200

Kurşun Gazeli

Savaşa girdin kalbim bin yara aldı beni
Ne denli acı varsa aradı buldu beni

Seni bir bomba gibi taşımak bu göğüste
Bir Ebubekir kıldı bir Ömer kıldı beni

Kurmak bize düştü bu kalbi sökülmüş çağı
Buyruk en ağır yükün altına saldı beni

Atıldık kurşun gibi kentin alanlarına
Bir kaç put ve taş gördü birden irkildi beni

Parça parça bir yürek delik deşik bir bağır
Bir beş değil sevgili bin kurşun deldi beni

Bir de bakışlarındır kurşun gözlerin senin
Kılı kıpırdamadı el gördü geldi beni

Yine seni özlemek birikti bir dağ gibi
Ve yürüdü üstüme altına aldı beni

Bir katılık döşenmiş upuzun bulvarlara
Adım atar atmaz bir donma aldı beni

Böyle çıktım alana ve yürüdüm yürüdüm
Ne görebildi kimse ne anlayabildi beni

Ve put alanlarından geçtim İbrahim gibi
Bir savaş bildi beni bir eylem bildi beni

                               Osman Sarı

Eşref Ziya Terzi - Kurşun Gazeli

baran

Sat, 15 Nov 2008 00:58:00 +0200

Baran iran sinemasına ait bir film, yönetmeni Majid Majidi. Bizden  bir film. Bazı sahnelerinde Türkçe kelimeler duyacak kadar bizden. Sıcacık, yer yer güldüren ama her sahnesine hüzün bulaşmış bir aşk filmi. Bir aşk filmi düşünün ki esas oğlanla esas kızın karşılıklı konuştuğu tek bir sahne bile yok. Bir aşk filmi ancak bu kadar masum, ancak bu kadar içten olabilirdi dedirtiyor insana. Filmi seyredince aşk evrensel bir duygu derler ama en çok şarka yakışıyor galiba diye düşünmeden edemedim.

Tür : Dram / Macera / Romantik
Yönetmen : Majid Majidi
Senaryo : Majid Majidi

yalnızlığa dair sorular

Sun, 26 Oct 2008 22:39:00 +0200

Yalnızlık nedir? Yalnız kime denir? Bir dağ başında inzivaya çekilen ihtiyar mı daha yalnızdır; yoksa bir panayırın ortasında ne yöne gideceğini bilmeden öylesine yürüyen, kendisine çarpan insanlara boş gözlerle bakan birisi mi? Bazı insanlar yalnızlığı sevdiğini söyler. Ama bizim sevdiğimizi söylediğimiz şey gerçekten yalnızlık mıdır? Yoksa kendimizle zaman geçirmeyi mi seviyoruz? Gerçek anlamda yalnızlığı kim sever ki? Yani kalbine mukabil bir kalbin olmayışı kimi sevindirir? Kim ihtiyaç duymaz ki kelimelere ihtiyaç duymadan halleşebileceği bir dosta? Yanında olduğunu hissettiğinde huzur duyacağı bir ruhu kim aramaz ki? Gözlerine bakınca ruhunu okuyabilecek kadar yakınında olduğumuz kaç insan var hayatımızda? "Ben"liği "biz"de eritebilen "bir" olmuş kaç ruh var çevremizde? Yoksa dünyadan ve fanilerden beklenilmeycek kadar büyük bir hayal mi bu tüm söylediklerim? Yine ne çok soru birikti böyle…
.. ( devamı )

güneşe yazı yazılmaz

Thu, 25 Sep 2008 16:08:00 +0300

Çayından bir yudum aldı karşı masadaki delikanlıya bakarak gülümsedi.
-Evlat, dedi, dert etme bu kadar, her şey olacağına varır.
Genç adam gazetesinin arkasından kafasını kaldırıp ihtiyara baktı.
-Doğru baba, dedi, her şey olacağına varıyor.
Gazetesini okumaya devam edecekti ki, ihtiyarın sesini duydu tekrar:
-Güneşe yazı yazılmaz be yiğidim, bırak şu gazeteyi de gel hele.
Kalkıp ihtiyarın yanına doğru yürürken çay ocağına seslendi:
-Uğur abi, çaylar iki oldu! ...
Çaylar geldi, ihtiyar adam iki şeker atıp karıştırmaya başladı. Bir yandan da ağır ağır anlatıyordu.
Çok eski zamanlarda çok uzaklarda bir ülke vardı. Dağların arkasında yemyeşil bir ovaya kurulmuş, insanların yüzünden gülücükler eksik olmayan, pırıl pırıl bir ülkeydi burası. Bu ülkenin insanları şimdi her zamankinden daha mutluydular. Çünkü yıllar sonra padişahlarının nihayet bir çocuğu olmuştu. Nur topu gibi, güzeller güzeli, elleri yumuk yumuk, yanakları al al bir kız bebek. Kurbanlar kesildi, günlerce ziyafetler verildi, eğlenceler yapıldı.
Günler günleri kovaladı, yıllar yılları. Güzelliği dillere destan bir prenses olmuştu o minik kız. Civar ülkelerden her gün bir haberci geliyor, ya prenslerinin ya krallarının hediyelerini sunuyorlar, evlenme tekliflerini iletiyorlardı.
Prenses mutluydu, babası üstüne titriyor, aman kızım, diy.. ( devamı )

rebab resitali

Sat, 13 Sep 2008 16:24:00 +0300

Rebab resitali adıyla sunulan bu müzik Hasan Esene ait Desert Night adlı muhteşem bir eser.
Coşku hüzün iç içe geçmiş..
Bir hayatın hikayesi var sanki. Başlangıçta sizi dingin huzur dolu bir müzik karşılıyor. Tıpkı mışıl mışıl uyuyan bir bebek kadar dingin ve huzurlu... Sonra hayatın fırtınalarında savrulan hırpalanan bir ruh. Sağda solda huzuru arayan ama bulamayan, bulamadıkça hırçınlaşan ve savruldukça savrulan bir ruh. Çırpınışlardan ve savrulmalardan yorgun düşüp bir köşeye yığıldığı sırada dışarıda aradığını özünde bulan bir ruhun hikayesi...
Belkide simurgu arayan otuz kuşun hikayesi...

http://video.karakutu.com/Video_Stream-page-watch-id-333-d-17
.. ( devamı )

hiçlik kapısı

Mon, 08 Sep 2008 15:49:00 +0300


var idim, yok ettin beni
varlığına muhtaç ettin beni
ben ben iken, sen ettin beni
aynalarda göremez oldum ben beni
.. ( devamı )